| تبليغات | X |
 |
 |
|
| اگر روزی رسد دستم به دامانت کنم جان را به قربانت |
|
ماروباش كه فكر مي كرديم ميشه عاشق شد و موند
ماروباش كه فكر ميكرديم، ميشه از عاشقي خوند
مارو باش كه عمريه ازعاشقي دم ميزنيم
عمريه كه چونه ي زياد و از كم ميزنيم
مار و باش چي فكر مي كرديم و چي شد
چي ميشد اگه دروغ تو لحظه ي ما جا نداشت
چي ميشد اگه دورنگيم ديگه معنا نداشت
كاش ميشد واسه هوس رفاقتا رو نفروخت
كاش ميشد صداقتو رو تن هر اينه دوخت
چرا ما ادما گاهي وقتا خيلي بد ميشيم
واسه راه همديگه ، خواسته ناخواسته سد ميشيم
جاي مرهم واسه زخم عاشقا نمك ميشيم
هر كي با ما صادقه ، باهاش پُر از كّلك مي شيم
دل خوشِ هر كي شديم ، توزرد از آب دراومدش
وقتي دلتنگي بياد،هيچكي نمياد به دادِش
ندونستيم چرا وقتي نوبت ماست ، دير ميشه
حرفاي خوب واسه ما زخم زبون و تير ميشه
شايدم ما ندونستيم زندگي چه شكليه
كي سرِكاره ، كي نيست ، اصلا دنيا دست كيه
ما به هر حال مي پريم ، بي چشم و دل ، بي پّر و بال
ما به مشكي دلخوشيم دورنگيارو بي خيال
مار و باش چي فكر مي كرديم و چي شد
نگاهي نكنيم كه دل كسي بلرزد ، خطي ننويسيم كه آزار دهد كسي را، يادم باشد روز و روزگار خوش است وتنها دل ما دل نيست...
نشد برم ، نشد نره، نشد بخواد، نشد بياد
نشد ولي شايد بشه، واسم دعا كنين زياد...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 13 دی1384ساعت 9:42 قبل از ظهر توسط علی عشقی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
این من نیستم :
نمیدونم کیه ولی هر کی هست : خوشکلهههههههههه !!!!!! |
| نوشته های پیشین |
|
هفته دوم دی 1384 هفته دوم آذر 1384 هفته چهارم آبان 1384 هفته سوم آبان 1384 |
|
RSS
|