بی تومن سروی خمودم بی تومن دریای خونم

بی تومن شمعی خموشم بی تومن آوای بومم

بی تومن شعرسکوتم بی تومن قحطی رودم

بی تومن خشم سرودم

بی تومن مرغی ملولم بی تومن بینای کورم

...... بی تو

بی تومن دنیای دردم ازهمه بیزاروسردم

بردرخت غم تکیدم روزن قلبت،امیدم

نرگس مهتاب چشمم ! من حجاب مَه کشیدم

تا ورای دیدگان آشنایان غریبه

تاکه چشم مست آنها رخ بپوشداززلال دیدگانت

ازکمندابروانت چشمهای مهربانت

درسکوت خانه های شهرتاریک وجودم

جای جای خلوت گلزار بی همتای روحم

درضلال کوچه های سردوبی روح خیالم

درمیان گستران مهوش بستان کویم

درسراپای نگارین غرورم

درسرودجاری امواج رویم

درتمام کشورسلطان قلبم

من به دنبال توبودم

من نشانی ازنگاهت را که بااشکت به روی برگ گل حک کرده بودی

درمیان خانه ای ازخانه های شهرقلبم دیدم وهمچون پرنده

سوی آن پروازکردم

با کُلون خستۀ دل دربه درگاه توجانان کوفتم

تاکه سربر روی دامانت گذارم درکنارت روزهارا بگذرانم

دربه رویم بازکردی وای!! آغوشت برایم بازکردی

من نمیدانم فقط

درزلال جاری اشکم وجودنازنینت دیدمو سیراب گشتم